FİRÛZE

Hiç yanmadı bu kadar senden önce bedenim

İnan hiç beklemedim yolunu kimselerin

Büyük pişmanlıklarım ve keşkelerim de yoktu

Artık var,

Hem pişmanlığım ,

Hem de affı imkansız

bir sürü günahım! ...

Çok şeyine geç kaldım hayatın

Bir çoğuna da erken vardım ne yazık!

Bir o kadar da erken terketti mutluluklarım

Artık afaki ve hamasi sözler edemiyorum

Büyükleriyle zaten limoni aram

Bir bir çıkıyor ahı her günahın

Söylenmiş her büyük söze ederek bin pişman

Sözünü tutmamış bay tutarsız ben ,

Sözünün "er kadını" sen .

Haklı ve mağrur bir eda ile,

Ne dersen de, haklısın sen.

Her günahla yüzleştim,

Bedeli baş göz üstüne

Sen de kalsın büyüklük,

Küçüklüğümle küçülmüşüm zaten

yeterince ben

Ne"gel" diyecek, ne "kal" diyecek haldeyim.

Bir "Firuze"yken, kalbi sevgiyle dolu

Sonra "sevgisiz" oldun,

Anlamadım ne haller oldu

Her yanlışın müsebbibiysem de

Şu "sevgisiz" haline

Veremedim bir anlam yüz defa düşünsem de.