Forte-poe
on bin yaşında bir ırmaktı duyardım
ve güneş devrilir gün batardı
bakır yangını pencerelerden bir şehir bana bakardı
yaşı mı kaldı ırmakların
içimiz mağma bir sen tanıksın...
muhalif sulara göç eden yağmurlar eşliğinde ve
klavsenlerde ürpertili fadolar çalınırken dahası
eskil adamların bir solukta tenlerinden biçip
çıkardıkları hançerlerin iz hatırası..
kanındaki söz tortularından görünen
bir pulsuz aşk gönder acına
koroda basso erkekler çağına
içinde bir çocuk,bir çift ceset ve üç çiçek olsun
kumlu suysa bu ırmaklardan akan
aynalara süsse rüzgara ve tarihe
sıradan bir kuraklığa gel diyorsan delice
sıçrayan vakit ölümle sevişince işte
ruhunu zarfla,kesip insansı tüm öykülerini
mil çek.. uzaklara...
on bin yaşında bir ırmaktı duyardım!!
ve güneş devrilir gün batardı
bakır yangını pencerelerden bir şehir bana bakardı-de
düşle işte!