Fotoğrafta Gördüğüm Ben

Siz hiç kayboldunuz mu kendi içinizde,

kendi yalnızlığınız da,

oturdunuz mu bir başına banklarda,

omuzunu yaslayabileceğin birinin yokluğunu aradınız mı

kayboldunuz mu boş sokaklarda,

nefessiz kaldınız mı ?

Ya da şöyle anlatayım;

Siz hiç topuklu ayakkabılarla yürüdünüz mü

canınızın acıdığını (acıttığını)bile bile

aynı ayakkabıyı

çıkarmadan

tümsekli çukurlara adım attınız mı?

Yorulmadım!

Ayaklarım değil ama yüreğim nasır tuttu.

Ağzımda yırtıklarım çoğaldı.

Issız bir ormanda

avazım çıktığı kadar bağırdım

'Terzi kendi söküğünü dikemez/miş

Anladım.

Anladım ve sustum.

Suskunluğumun en acımasız olduğu zamanlardayım

yağmurun bıraktığı su tortusunda

kendime bakıyorum.

Satır aralarına saklıyorum gördüğüm

çamurlu yüzü.

Bugün beyazları giydiğimde

zincir olup ayaklarıma dolandın.

Oturdum.

Bu kez sol elimi kalbime değil

zamana bıraktım.

İlkbahar gibi çiçeklerin açmasını bekledim.

İğneler kalbime saplansa da,

önüne geçemediğim kaderin

tüm borçları ödeyeceğine inandım.

Sustum!

Ama korkun siz

.

Kalabalık yalnızlığımın feryatları !

Bir kadının suskunluğundan korkun

sizi sağır edebilir..