Galaya Davet/Azrail Duysun
kadın yalnız
suare yalnız
davete icabet değil kendiliğinden geliş
belki bir sanrı yada beklenti
galaya davet
tek seyirlik tek konukluk
perde ve ışık
kadın kaybetmenin eşiğinde sahibi değil ki varlığının
karanlık bakış
ey ! idare lambasını tutan kör ışıkçı
aydınlat sahneyi ruhun gören yanıyla
söyle tiradını
suflesi yok an
levh'e düşülen söz
fısıltı
dekor incir ağacı ve incir kuşu
eni enine boyu boyuna beş arşınlık
kostüm
kadın darmadağın, ellerinde yalnızlık ve sitem
toprak yağıyor ortasına sahnenin
altında kalınan hakikat
ebedi vuslat
ve apansız yakalanan unutan ezberini
hafızayı beşer
kim bu talkın verenler
kim
kutsi lâfz çağırırken sonsuz kere
kurşun akarken kulaklara
şimdi mi çınlama peydah oldu zamana
başı yabancılaşan ağlama, doğum
ortası maskelenen, yaşam
sessiz beklemelerinin sonunda kıyamet
sonu musallâ
son dua ve amin
biriktirilen sözler tartıya çıkar ya
iyi söz ederince sevap
kötü söz ederince günah
geri dönüşe meyilli zorunlu hesap
tiradlar
bana mı düştü kötü söz
yaprağını döküyor incir ağacı
kesti ötüşünü incir kuşu
kadın sustu sessizce ve değersizce sustu
hazan vurdu ortasına sahnenin
ey ! idare lambasını tutan kör ışıkçı
al gözlerimin ferini sür gözlerine
şahadet ve baş parmak arasına al ışığı
söndür
bitsin oyun
açılsın gözlerin
gözüm, gözün olsun
son nefese iyi söz düşsün
hiç olmazsa;
kadın korkularını koydu ortaya almadı adam
alamadı yada hiç istemedi
kadın yalnız ve çaresiz
bir repliğe değen an kadar iyi olsun söz
son söz
azrail duysun
insin perde
21.11.2008 saat:13:40