Gamlanma Dost

demlenir bir dostluk kıvamında çay

gönülden gönüle köprü kurulur

kırılır beli hüznün o da yorulur

gamlanma dost gül biraz

nasılsa sonumuz bir avuç toprak

ömür dediğin bir kaç dal ve yaprak

bırak endişeyi evhamı bırak

gamlanma dost gül biraz

böyle gelmiş böyle gider bu gemi

ademe döndürür ademi

belli olmaz efendi miyiz bende mi

gamlanma dost gül biraz

dünya bir süslü avcı

havası dert yüklü içerisi sancı

bu handa her şey bize yabancı

gamlanma dost gül biraz

ötelerde ilahi divan kurulur

adelet tecelli eder hesap sorulur

zannetme insan boşa yorulur

gamlanma dost gül biraz