Gara Hatun

I

O cengâver insanlar, atlarına bindiler

Doludizgin dörtnala, Toros?lara kondular

Andırın? dan yukarı, Mazgaç Beli yurt oldu

Aşiret reisine, süslü otağ kuruldu

Çadırları uzaktan, ipil ipil parlardı

Aşiretin adına, Bozdoğanlı derlerdi

Alayçık, çadırlarda, on bin insan yaşardı

Develerin çan sesi, davara karışırdı

Aşiret reisi Kerimoğlu Hacı Osman

Dillere destan kızı, ismi Asiye Sultan

Mor belikli saçları, üstü sırma nakışlı

Sürmeli gözlü, kara kaşlı, ceylan bakışlı

Henüz yirmisindeydi, gözü pek hükümrandı

Yanıltmasın endamı, sanki bir amazondu

At biner ok kullanır, dövüşür biteviye

Gara Hatun lakabı, verilir Asiye? ye

II

Osmanlı Bey atadı, o yıllarda Maraş?a

Tam yetkiliydi ismi, Köse Kalender Paşa

Bayazıtoğulları, aşiretinden aslı

Hem akıllı hem cesur, Saraydan iltimaslı

Devletine bağlıdır, vergiyi düzene kor

Yönetimde adildir, hiç kimseyi görmez hor

Tekmil Maraş ilinde, şakiliği bitirir

Beyliği süresince, barış huzur getirir

Kök söktürmek Akka?da, Napolyon Ordusuna

Beylikten paşalığa, sebeptir terfisine

Bin sekiz yüz onlarda, Maraş valisi olur

Halep?ten Adana?ya, bölge ondan sorulur

Öncelikli görevi, Aşar?ı toplamaktı

Osmanlıya seferde, asker hazırlamaktı

Toros?un kuytu yerde, Zeytun Kasabasında

Ermeni isyanları biter, kumandasında

Halinden anlayacak, olmadı hiç haldaşı

İlerleyen yaşında, ister hayat yoldaşı

Asiye? yi bilenler, metheder Kalender?e

Çok geçmez düğürcüler, başlar hazırlıklara

Kalenderle Asiye, evliliğe akdeder

Davul zurnalı düğün, kırk gün kırk gece sürer

III

Bin sekiz yüz on yedi? Maraş ve Adana?da

Aşiret beyleriyle, ayanlar hep isyanda

Baş edemez Osmanlı, ne yapsa da nafile

Fermanla baş edilmez, aşiret beyleriyle

Kellesi istenir, kim varsa devlete asi

Kanı kanla yıkamak, Osmanlının gayesi

Bastırsa da isyanı, tüm derebeylerinin

İdamına yanaşmaz, Fettahlı beylerinin

Uygulamaz fermanı, alttan alır hülasa

Azledilir Kalender, gönderilir Sivas?a

Sivastan da Girit?e, oradan Kandiye?ye

Kuşadası?nda veda, eder fani dünyaya

IV

Tarihler gösterirken, Bin sekiz yüz yirmiyi

Gara Hatun Maraş?ta, kurmak ister dirliği

Dağlarda eşkıyalar, haramiler kol gezer

Vergi rüşvet tükenmez, ahali candan bezer

Bayazıtoğulları, temelinden karışık

Asiye? nin yıldızı, nasıl olsun barışık

Dayanamaz Asiye, döner Ata yurduna

Bey konağı yaptırır, Kesim Köyü sırtına

Beyliğini duyurur, Osmanlı?ya Maraş?a

Yasalar, yasaklar kor, sona erer kargaşa

Göz açtırmaz hırsıza, kötü işler yapana

Amansız ceza verir, doğru yoldan sapana

Asi ilan edilir, Maraş Valiliğince

Mekânı zindan, olur ele geçirilince

Yargılanır suçundan, ceza yer tek celsede

Hürriyete kavuşur, lakin ceza alsa da

V

Milliyetçi tabanlı, direnişler her yanda

Çözüldü kopuverdi, ülkeler Balkanlarda

Fransız İhtilâlı, tetikler sökülmeyi

Sezemedi Osmanlı, beklenen yıkılmayı

Kavalalı Mısır?da, Bulgar Yunan Balkan?da

Birem birem ayrıldı, Osmanlı?dan ilk anda

Osmanlı o yıllarda, iflah olmaz hastaydı

İştahları kabartan, bölünecek pastaydı

Yıllar yılı kovalar, Abdülmecit baştadır

Yenilikçi olsa da, çaresiz telaştadır

Fırsat kollayan Ruslar, savaş düzeni alır

Balkanlar Kafkaslardan, iki koldan saldırır

Osmanlı perişandır, Osmanlı pek biçare

İmdadına yetişir, Fransa İngiltere

Müthiş savaş yapılır, Kırım topraklarında

Kahramanca direniş, tarih yapraklarında

VI

Dayanamaz zillete, Kalenderi hatırlar

Söz konusu vatan ya! ! Birden gözleri parlar

Maraşlı Gara Hatun, altmış altı yaşında

Üç yüz kişiyi bulan, askerinin başında

Kargısı var elinde, kılıncı da belinde

Namus vatan uğruna, İstanbul?un yolunda

Elinde kargısıyla, belinde kılıncıyla

Düşmana korku salar, bakışında hıncıyla

Sokaklara dökülür, erkeği ve kadını

Görebilmek uğruna, Türkmen Gara Hatunu

İnletir sokakları, Gara Hatun askeri

Titretir afakları Kalenderin eseri

Gara Hatun herkesin, şaşkın bakışlarıyla

Nutkunu irad eder, içten alkışlarıyla

VII

??Analar bacılarım, geldik Maraş ilinden

Derin üzüntü duyduk, Rusların işgalinden

Kolay pabuç bırakmak, yakışmaz şanımıza

Savunmadan yurt vermek, dokunur kanımıza

Mevzu bahis vatansa, işte o gün bugündür

Savaşalım düşmanla, savaş bize düğündür

Vatanı kurtarmadan, dönmeyiz biz Maraşa

Derhal seferber olun, alçaklarla savaşa

Asla şüphe olmasın, kıracağız kökünü

Rabbim yalnız bırakmaz, kavmi necip Türk?ünü

Vermeyelim vatanı, ölümden korkmayalım

Gördüğümüz her yerde, düşmanı haklayalım

Kahpe Rus köpekleri, görsün Türk?ün gücünü

Masum insanımızın, alacağız öcünü

Ant içelim birlikte, vatan için el ele

Dersini vermek için, burdan yedi düvele??

VIII

Abdülmecit gururla, Gara Hatuna bakar

Duygulanır o anda, gözlerinden yaş akar

Davutpaşa kışlası, onların ilk durağı

Akabinde görevi, savunmak Babadağı

Tuna Nehri geçilir, Osmanlı ordusuyla

Gara Hatun en önde, Mızrağı süngüsüyle

Ruslarla karşılaştı, etten çelik kaleler

Bombalar atılıyor, savruluyor gülleler

Gara Hatun vurdukça, vatan millet aşkına

Karşısında Rusları, çeviriyor şaşkına

Sağ çıkmak mucizedir, dört bir yandan sarılır

Kahpe düşman bombası, parçaları ayrılır

Ağzından kan gelir, Gara Hatun vurulur

Cephenin gerisinde, yaraları sarılır

İstanbul?da yapılır, tedavinin devamı

Gazilik madalyası, Padişahın ikramı

Ömrünün son deminde, beylikte iskan eder

Gazilik madalyası, içini teskin eder

Vatan yahut Silistre, piyesine konudur

Vatanının toprağı, hem canı hem kanıdır

Gün geldi Gara Hatun, öldü her fani gibi

Yazılmadı ne yazık, hece taşına ismi

Efsane kahramanın, bilinmiyor mezarı

Anlatır dilden dile, Andırın köylüleri

Böyle yürekli kadın, gelir mi ki bir daha

Yürekten okuyalım, Ruhuna bir FATİHA