Gariplik

Gariptin işte

Gariptik işte

Belki masumiyetin

Belki saflığın

Belki fakirliğin

Ne dersen de

Gariptik işte azizim garip

Parke taşlı sokaklarımız anlatır

İnanmazsan sor Hatice anaya

O anlattıkça garipliğimiz katlanır

Kadri dedenin meyhanesinde

Meteliksiz şarapçılara

Yusuf aganın kahvesinde ki

Evsiz barksız sabahçılara

Yuvasından ekmek derdine

Sürgün düşen tayfalara

Sor can kardeşim sor

Garipliğimizi sor

Korkma yalansız anlatırlar her şeyi

Kiminin boğazına düğüm olan gariplik

Bize güzeldi işte güzeldi be

Gülen gözlerimiz vardı

Her acı tatlıya kavuşur

Her tatlı neşemiz olurdu

Kimse şikyet etmezdi gariplikten

Bizim dar ama dünyaya sığmayan mahallemizde

O kadar mutluyduk ki

Her evden neşe karışırdı zamana

Ve her lokma dilim dilim paylaşılırdı

Anlıcanız kimse aç kalmazdı

Ve kimse isyan etmezdi evinde et pişmiyor diye

Ağaç dallarına oltalar yapardık

Üç beş kişi sahile balığa çıkardık

Hiç gücenmezdik

Mika makineli kamıştan

Ful otomatik oltalarımız yok diye

Muhabbetin gırgırın bini bin para

Mahallenin et ihtiyacını

Boğazın zarif sularından çıkartırdık

Maddi hiçbir şeyimiz yoktu amma

Öyle bir manevi zenginliğimiz vardı ki

Dünyevi hiçbir hazinenin satın alamayacağı

Hiçbir maddiyatın yaşamımızı bozamayacağı

Ve hiçbir zalimin aramıza katılamayacağı

Güzel bir dünyamız vardı

Gariptin işte

Gariptik işte

Belki masumiyetin

Belki saflığın

Belki fakirliğin

Ne dersen de...