Gayrısını Boşa Andım

Yazı bilmez ömrüm kışta

Yosunlu bir taşa döndüm

Her yangında her bakışta

Hüzünlü bir başa döndüm

Efkarımla adım adım

Kalmadı hiç yaşam tadım

Al yanına gönül şahım

Gayrısını boşa andım

Eremedim ben murada

Kaldı elim hep duada

Ömrüm geçti gün rüyada

Bir hayele düşe kandım

Kül özünde can yarada

Elem hazan bir arada

''Şahika'' der; bu dünyada

Yalan aşkı gerçek sandım