Geç Gelen Mavi Melek

Ağustos akşamları incir bahçesinde

Pilli bir radyonun bozuk sesi eşliğinde

Kireç badanalı o kır evinde düşünürken

Çocuk ellerimle toprağa çizdiğim resimdin sen

Gerçek değildin belki ama çok sevecen

Yüreği dilinde öyle bir içten

Adeta bir mavi melektin sen

Lepiska saçların vardı o zaman

Beyaz çorabın ve kırmızı pabuçların bağlı bilekten

Yıllar geçti sen de büyüdün hayalimde ben büyürken

Neredeydin bilmiyordun adın neydi

Ama emindim çıkacaktın karşıma günün birinde

Tam filimlerdeki gibi

Yıllar geçti ben ihtiyarlarken sen hiç yaşlanmadın hayalimde

Yitirmeden ümidimi bekledim seni

Ve işte çıkageldin şimdi

Bir hastahane odasında Azraili beklerken

Nereden bilirdim beni almak için seni göndereceğini

Demek ki gerçekten bir melektin sen...