Geç Yağdınız Yağmurlar

geç yağdınız yağmurlar

artık ne dertlerime umut olabilirsiniz

ne de solan benliği canlandırabilirsiniz

geç yağdınız yağmurlar

yaprak yere düştü

dal büküldü

kök çoktan çürüdü

celladını bekler oldu gövdem

en azından fakir sofrasına

bir müddet sıcaklık verir köz içinde

geç yağdınız yağmurlar

hem de çok geç

ya vaktinde yağmalıydınız

ya da vaktinden sonrasına kalmamalıydınız

yağmur dediğin tam zamanında yağmalı

kök kurumaya yüz tutmuşken hayata bağlamalı

yahut toprak sıcaktan çatlamışken dudaklara su olmalı

yağmur dediğin zamanında yağmalı

geç yağdınız yağmurlar

hem de çok geç

kökler kokuştu

toprak çamur oldu

oysa ki bir dirhem öncesinde

bir dirhem yağsaydınız

.

.

yağamadınız…

.

.

oysa çok beklediniz

daha erken yola revan olabilirdiniz

gözden akan yağmurlar hatırına

gökte çakan yıldırımlar saygısına

göz pınarı kurumadan yetişebilirdiniz

.

.

yetişmediniz

.

.

her şey vaktinde olmalı

sevmek vaktinde

yaşamak vaktinde

ölmek dahi vaktinde olmalı

geç yağdınız yağmurlar

ne sevmeye yetişebildiniz

ne sevilmeye

ne de yaşamaya

ölüme dahi yetişemediniz

geç yağdınız yağmurlar

hem de çok geç

Yunus Emre Karakaya

Geç Kalanlar Kitabından