Geç Zamanlar

Bir damla düştü kirpiğinden

Tenini örseleyerek...usulca

Çığlık çığlığa havalandı duyguları

O an , ölse miydi kalsa mıydı ...karar veremedi .

Bu dünya mıydı istediği...

Yoksa , öteki mi ...bilemedi !

Oysa canı ....biraz

O serin ...bazen ılık ...bazen yakan

Sonsuzluğu içmek istemişti ...!

Çocuk hayalleri vardı , başını döndüren

Gençlik avazları ....çılgın

Sardunyalar açarken kaçmıştı ilk kez...

Sonra bir kez de ...mimozalarda

Ama bir daha asla ...bu kadar sevinememişti ...!

Canı hiç elma şekeri istememişti

Hiç bir oyuncağı ...kırılmamıştı ellerinde

Ve ...asla ağlayan bir bebeği olmamıştı

Üstelik o ...çocukken hiç düşmemişti ...!

Şimdi düşüyordu işte ..yabansı duygularla

Şimdi ağlıyordu ...hiç olmamış bebeği

Ve şimdi kırılıyordu oyuncakları tek tek...

Bunları çocukken yaşamalıydı ya...

Oysa geç zamanlara kalmıştı hepsi...ve sevgisizliği ..!

Zakkum tadı geliyordu yaşamdan

Bir yanık kokusu buram buram...

Kalkıp yerinden usulca kapadı perdeyi

Gecikmiş hiçbir şey istemiyordu canı

Çünkü ...yaz yine gecikmişti ...!

Aynada yüzüne gülümsedi ilk kez...alaycı , kinayeli

Bekle ..dedi şaşkın gözlerine , yağmursu bir sesle ...bekle

Yaz ..nasılsa yine gelecekti .

Elbet yine açacaktı mimozalar ..rengarenk sardunyalar

Ama bu kez doyasıya elma şekeri yiyecekti.

Sonra , eğilip yerden bir bir topladı umutlarını...

Usulca ...kalbine serpiştirdi yeniden

Kötü vurmuştu dallarına , gecikmiş zamanlar...ve

İşte ..bu yüzden çoktandır ...

Tüm umutları yerlerdeydi .

Tekrar gülümsedi , aynadaki aksine

Artık , hiç bir zaman ...ve hiç bir şey için

ASLA...ASLA GECİKMEYECEKTİ ....!!!!