Gece Ayazında Gözler........

Seher vakti yarım kaldı dilinde

Cellâdı olmuş gece çıkmış seyre...

Kül elenmemiş başında

Tüyü bitmemiş sübyan bakışları...

Ne adını düşürürdü dilinden sevdiğinin

Ne yazgısı değişirdi hakka el açsa durmadan...

Küçük yüreğinde depremlerin biri bin para...

Gel gör ki söz geçmez bu zalim cellâtlara...

Yalnızlığının şakağına yemiş kurşunu

Gönlüne salmış bir kere yangınları

Korku çığlıkları var dilinde...

Her ah'ında ah'ı bin kere yankılanır yurdunda...

Resmi görünür gece karanlığında

Hayaldir artık ona kavuşmak...

Bilir fitil tutmaz aşkı

Elinde patlar aniden karışır gece mezarlığına...

Uzak diyarların türküleri var dilinde...

Kavuşamamanın verdiği acı ile

Daha bir yanıktır şimdi...

Bilir yangınlar ortasında kalmış

Pusatsız çaresizdir artık...

Gül açmayan ezberleri dilinden dökülürken

Her karesi kazınır gözlerine şairin...

Ve bilir ki her yazdığında bir cana daha

Olacak deva...

O bilir öyle bilir ama öyle değildir...

Yazar ve sonrası ölümdür hikâyelerin...

Bir gece bakarsın gözlerinden düşer uçurumlara

Ya da yangınlar ortasına...

Sonu ölümdür aşkların...

Acısı çıkmış burnunda sevda dumanı tüte tüte

Geceye ölüm kokusu bulaştırır...

Ve bu son perde...

Sonu yok olmayacak...

Seveceksen ölüme de seve seve gideceksin...

Ötesi yok ustam ötesi yok...

Seveceksen seninde sonun bir şairin elinde olacak...

Her karesi satır satır yazılacak...