Gece Çökünce

Gece çökünce

Bir hüzün basar

Kaybolur tebessüm

Mahsun

Suskun

Gece çökünce

Çayın demi

Kahvenin acısı gibi

Büzülür dudaklarım...

Gece çökünce

Yay gibi gerilir kaşlarım

Bir noktaya çivilenir gözlerim

Oysa

Kelebeğin kanadı kadar

Yumuşak huyluyum

Gece çökünce

Tekmeleyesim gelir

Kör karanlığı

Yırtasım var perdeleri

Tırnaklarımla kazımak isterim

Umutsuzluğu...

Karıncanın çalışkanlığı

Aklıma gelir

Ter kokan

Toprak kokan

Çatlamış ellerin emeği

İşkenceye alır bedenimi

Derin bir off çekerim

Ah..bu gençliğin

Birde yaşlılığı var...

Gece çökünce

Durgunlaşır yüreğim

Azgınlaşır hüznüm

Yalvarmam

Âsiyim

Ağlamam

Kabarır duygularım

Gururlu

Dengesizim

Kimsesizim

Ürkek titrek

Sığınacak kol kanat ararım

Biçareyim...

Gece çökünce

Tastamam

Teslim olamam

Kâinatın sahibi

Salma geceyi üzerime

Binmesin omuzlarıma

Kömür karası gecenin yükü

Gece çökünce

Son çaremde

İnce ince

Yanık bir türkü söylerim

Elim yüreğimde.....