Gece İpleri

Hırpalanmış aydınlıkların dayanıklı ağlarıYosun tutmuş suları uyandırır uykularından

Sokak aralarında yıpranırken belleğime İşlenen adamlar

Deniz çekilmez olur çocukluğumdan

Bahçedeki ağaçlar da bahsetmez

Güneşin arkadaşlığından

-hangi gülme teselli eder sesimin yankısını-

Mısralarıma uyansa akşamlara doğurduğum pazar

Göğsümü dindirebileceğim saatin nabzında

Ahh...

Mavisini dağıttıkça mevsimler

Ellerimde toprağı kalır kentin

Yağmur kesintisi yoksulluk

Aklıma gelen acılar

Ki,

Dışarıda sürü bir hatıra

Düşüp ölecek yuvalarından

-pencerelerimden giriyor gece ipleri derin bakmalarıma-

Günün uzun dalları büküldü gözlerime

Karanlığın erken kondularında

Bitecek gibi değil durmayan zaman

Gökyüzünün saçları uzadığından beri

Umudun tohumları gölgelikte

Kirpiğinin damlasından alabilsem hüznü

Vızgelen korkularına aşkın

Yakışacak güzelliğim

Düşsem bir adamın alnına kuşkusuz

Yaşayacağım aynanın önünde

......