Gece Sen Ve Ben

Adımlarım ağır ve gece karanlık

İçimde gittikçe büyüyen bir yalnızlık

Hasretin izi düşmüş kaldırımlara

Gözlerim kapalı seni ararım şehrin sokaklarında

Belki bulurum rıhtımın titreyen ışıklarında

Umut bir mumdur, titrer avuçlarımda

Rüzgar sert eserse söner diye korkarım

Ama bilirim ki en koyu gecede bile

Bir kıvılcım yeter, aydınlanır yollarım

Kalbim bir deniz, dalgalar hırçın

Özlemin kıyısına vurur her gece

Bir martı çığlığı gibi keskin ve sıcak

Adını haykırır boşluğa, döner geri yine

Yağmur yağar bu gece vurur camlara

Her damlası bir hatıra, düşer toprağıma

Islanır sokaklar, ıslanır içimdeki özlem

Belki de duyarsın sesimi o anda

Karanlık çekilir, güneş doğar yavaşça

Ve biz yeniden başlarız aynı şarkıya

Karanlık biter, açar çiçekler kalbimizde

Ve hasretin, özlemim adı kalır sadece.