Gece Sesleri

Gün batarken dağın zirvesinden

Son çığlıklarıyla resimler çizdi gökte

Yangın kızılı dekorlar düştü gözlere

Hüzün çöktü güne hasret gölgelere

Tek tek kapanmaya başladı perdeler

Kendi çığlıklarıyla boğulmakta olan güneşe

Güneşse son bir kez daha dokunup tenlere

Elveda dedi ölü rolüne girmiş bedenlere

Artık devrediyordu bu kutsal nöbeti sahipsiz gecelere

Gece ise yavaş yavaş yorganı çekmekte üzerimize

Ay, mürekkep siyahı bulutların ardından gösterirken yüzünü

Rüzgar ise ıslıklarıyla eşlik ediyordu ,

Suskun notaların dillendirdiği, Sessiz melodilere

Bir yandansa sancılı kıvranışlarıyla, Gece yıldızlara gebe

Artık direksiz çatı,

Boyanmıştı yangın vurgunu siyaha

Eriyordu gözbebekler dokununca

Peygamber eli değmiş mehtaba

Geceyle tabiat dans ediyordu esen ılık rüzgarda

Aşıklarsa kaybediyordu kendini ,

Ay ışığı sıçramış bir kadeh yıldız tozunda !.