Gece Uçurumları...

Keşke ufuk sokar cebe

Genleşir tozlu heyecan silkinir cefayla kıble

İnce dokur kader bilincimizden önce

Elif dal kırar misvak ağıcından geceye

Düz hafızalara helecanlı rüya yerleşkeleri dizilir gizlice

Yataktır pamuk tüyünden kızıl düşlere

Yaklaşır kuşkanadından kelebeklerle cennetten öte

Eza içinde ş/aşkı/n seyreyler

Uç/umur/lara göz gezdirir tül kadar hassas

Şeffaf yıldız seğirir derinlere

Ve ömür dökünür varidatı lime, lime

Ay çaldıklarından çok

Sepken yüzlü dillerden zar eder çöllere

Hurafelerle dağılır adı her saç teline

-Yılkınır yere sürülerle, yıl kırılır al mermerde-

Kahırlı gecenin tanrısı Hebe

Yaklaştırır yeryüzüne

Siyahı al/kandır/ır

Kargılar küs/küren çarşafa boyun eğer baktırır

Diş budakta takılan yürek ar astırır

Gönül çiçeği açar iç/im'lere toprak kaplar üst/ün/e

Hatıraların hepsi/sin der/din

Hiç bilmeyen renklerin transından sevgi diye geçen

Kim

Sendeleyen ceylan düşer harfe mim

Cesedini bulan Yusuf çeker aşk diyen zal/im

Kaldır şimdi, kaldır da kandır

Artık mezar çiçekleri küs secdeye

Dönerken dediler hain

-korku ve cesaret-

Azamettir azmettirir, bilindikten çok sabrettiren kin