Gece Ve Çocuk

Bir çocuğum ben hala, yaşım on üç

İşe gidiyorum şimdi gece saat üç

Halimi bilseniz hazin bir öykü

Korkudan söylerim sesli bir türkü

Gittiğim yer fırın işim temizlik

Aldığım on lira sanmayın yüzlük

Üstüm basım ıslak yırtık çizmeler

Korkutuyor beni hayal gölgeler

Ne gece bekçisi ne düdük sesi

Nefeslerim sanki ölüm nefesi

Yürürken ardım da sanki biri var

İçimde endişe, korku, zulüm var

Birisi pöh dese düşer ölürüm

Bu korkuyla yolu nasıl bulurum

Ölmeden fırına gidebilseydim

Bir yudum su bulup içebilseydim

Fırının yolu da ıssız ve sessiz

Rabbim çocukları koyma kimsesiz

Bendeki kaderin bendeki şansın

Tükürün yüzüne biraz utansın