Gece Ve Kadın

Gece ve kadın

şuh bir kahkaha attı, utandı ,şehir uykudaydı,

neyse ki kimseler duymadı

küfretti lisan-i hâl ile

uzaklardaki adamı yanında hissetti

bir ışık huzmesine dokundu

karanlıkta gölgeler oynaştı, gülümsedi,

araladı gecenin peçesini, terledi adam

bir Yıldız kaydı dilek tuttu

gece gizledi, rahatça aktı kadın

yalnızlığın dudağından öptü, kanattı

ağlayamadı, kendine zulmetti

gece kadının koynunda,

kadın geceye namahrem

simsiyah saçlarını taradı parmaklarıyla

döktü omuzlarına ay kıskandı

soydu ruhunu çırılçıplak sundu yıldızlara

gece huysuzlandı

canını yaktı hoyrat sevgili,acımadı

gecenin dişleri mor çürükler bıraktı masum teninde

uykuyu rehin almış şeytan

ölme diyor ölme,

ölme ki dirilesin diril ki ölesin

Kalesi savunmasız kaldı

dağı geçit verdi

tan vakti gökkuşağını resmini çizdi uyuşmuş elleriyle

Simsiyah bir düşe daldı,

sığındı sessizliğin koynuna

gece yalnız kadınların sarhoş sevgilisi

gün ışığıyla ayılan

ölü düşlerin varisi

simsiyah