Geceden Dökülür Sızı

geceden dökülür sızı

yüreğinde direnç izi

incecik bir karanfili

kanatırcısından dizi

güneşe doğmaz mı düş

karşılamaz mı erkenden

geceleri alırken koynuna

sandığına çeyizlik kumaş

yırtılır gökyüzünden

üveyiğin çığlığından

kıyıların sığlığından

fesleğene tütünceye

iyilerin sağlığından

sadaka istemiyorum

sevgin koynunda dursun

gece ne senli ne de benli

sessizce uyursun

karanlığa dolacaksan eğer

duldasında tünerken kuş

gölgesinde sinerken taş

yarpuzlardan sesi gelir

söner mi hiç yanan ataş

karanlığı kar kuyusunda üşür

ya da karagözlerine düşür

100211denizli

Ozan Efe