Geceden Önce Son Bir Hece...

Bakışlarımı kopardım utandım bakmaktan

Alamadım kendimi kalktım karşından

Acısını çıkarırım mehtaplı gecemde ay çalan buluttan

Sağanaklarımı yüklendi şimşek çaktıran

Derdimin derdi dermanım olan

Feryadın sesi yükseldi bağrımdan

Mevsim geçişlerinde vakit oldu akşam

Hür telaşın içinde sokak yosmalığım

İçimde kalmış geçmişten bir ukde

Sapanım yok kırayım lambaları yine

Her adım hatırlatır ayrı hatırayı

Dolaştırır dururuz yanımızda olmayanı

Değeri anlaşılmayan günler geldi geçti

Akşam rüzgârı topladı hepsini gitti

Sabahın ilk ışıklarıyla anılar sert esti

Pencereden baktım yollara dertlerim depreşti

Mermileri sürdüm namı değere değmiyor değersize

Bir atış kuru patlayış parçalanan boş gecede

Doğudan başlıyor yağmalar güneşten önce

Batı bekliyor pusu düşmüş içine gün dönsün diye

Hukuku kitap olmuş kılıflar giydiriliyor kime

Paran kadar konuş artık bu memlekette

Kişilikler ölçülüyor bedensiz kıyafetlerde

Beş vaktin dönmeleri kalemtıraşlar çekmeceye

Sesleri çembere dolanmış sözüm kifayetsizlere

Kafa üstü çakılıyor ağızları ezilmiş yerlerde

Raf ömrü artmış yiyelim hep birlikte uzun vadede

Fiyatı ucuz kimliksiz yazılıyor gazetelerde

Orta sayfadan geçersin bensizliklere

Makalenin son satırına sığdırılmış iki küçük hece

Okuyorum okuduğunu anlamıyorum yoruyorum

Yorumsuz kalıyor suskunluklarım taşamıyorum

Dilsizliğimi beynimin derinliklerine saklıyorum

Alçak basıncında ayazlara don giydiriyorum

Düşmüyor toprağıma açılmıyor derinlerim

Başım önümde taşmaları tekmelerim

Tozunu alıyor bu yolun beklentilerim

Bir kez daha karşıma dikiliyor sevmediklerim

Sevgisizliğinde büyüyor içerlerim

Nifak tohumu serpintileri nadaslarım

Dinlenmişliğimde filizleniyor bozkırlarım

Ovalardan eteklerine yapıştı çekiliyor dağlarım

Düşünün beyler düşünün sevgisiz atılıyor ağlarım

Kördüğümünde sıkışacaksınız siz bu bağların