Gecekondu Düşünceler

hasretinle başlıyor adın

şimdi bambaşka diyarlardasın

unuttuğumu sansamda yanılmışım

imkansız hayallere sığınmışım

geride bir hazan yağmuru

gerisi bir arabesk bunalımı

kentin dikiş tutmaz yarasında

ve çilelerle dolu varoşlarda

geçiyor önümden cadde sarhoşluklarında

yaşanmamış cinayetler

ve yaşadığını sanan hayaletler

tek bir kuşun değildi ki kafalarına sıkılan

kan değildi süzülen yanaklarından,gözyaşıyıdı

yani senin anlayacağın herkes telaşlı herkeste bir acı saklı

hepsinde bir aşkın onulmaz kırgınlığı

ve o kırgınlığın doğurduğu imkansız hayaller

yüreğimdeyse hayallerin seyr-ü seferi

bir çıkmazdan diğerine

bir dehlizden başka birine...

oysa şimdilerde yaralarım yakılmamış yangınlarda

içimdeyse yanılmış bir ormanın dumanı hasretlerin gibi

oysa saklamam gerkiyordu özlemlerimi kurşunların en içine

ve sonra da vurmalıydım gecekondu düşüncelerimi

vurmalıydı o belirsiz sevdamı...

belki o zaman karışırdım hayaletlerin yansımasına

belki de,

ekim yağmurlarından arta kalma

bir gökkuşağının gözlerideki yansımasına