Geceler Gül Sarisi

1

Gücü zayıf olana yeten bir öfke,

Yüreğine korkuyu tetikleyen bakışlarla,

Kulaklarına yakası açılmadık küfrü tükürürdü.

Ata yadigarı acılara merhem düşler,

Yüreklerde, daha bebeyken söndürülürdü.

O yıllar, hayatının hala ağlayan yılları,

Çocukluk düşlerinin mezarlığıydı.

2

Kerpiç duvarlı odalarda,

Gaz yağı kokan solumalar,

Karanlığa öksürürdü.

Yorganı altında çocuk,

Korkusunu ürperirdi.

Geceleri gül sarısı,

Düşleri diken acımasıydı.

3

Rüzgar kaçağı esintiyle,

Tozunu havalandıran yol,

Tekerlek seslerini yankılardı.

Arabalarda kara feraceli kadınlar,

Geleneğin ağırlığıyla,

Görünmez olmaya çalışırdı.

4

Dillerinde türküleri,

Ürkek mırıldanmalarla,

Yaz yorgunluğunu gezinirdi.

Hastalıklı bir bezginlik,

Kırış kırış yüzlerinde,

Hayatlarını anlatırdı:

'Kendileri haricinde,

herşey için zararsızdır,' derdi.

5

Sevdanın yamaçlarında,

Tutkuyla yanmaları,

Saman yanmasını hatırlatırdı.

Kızların gaz yağı kokan saçları,

Kınalı parmaklarına dolanarak,

Ferhat yüreklileri çağırırdı:

'Oğlan bu yana bu yana,

beni istet anan ile bubana'

6

Meşe yeşili kokan Eşmeler,

Akşam serinliğine tutkulu,

Yamaçların eteklerini öperdi.

Testilerini su dolduran kızlar,

Kaş altı bakışlarıyla oğlanlara,

Aşka davet mesajları geçerlerdi:

'Oy Eşmeler, Eşmeler,

kız nedir o göz süzmeler'

7

Pulluğun demirine,

Kenetlenen parmakları,

Çelik parçası gibi görünürdü.

Yoksulluğun rengi alaca bile,

Gövdelerinin üzerinde,

Rengini sanki yumruk yapıp haykırırdı:

'Gün sıcak...

Korda çelik kıvamında sıcak.

Sür sabrını o kıvamla Memed,

Yoksa sabrın seni boğacak.