Geçen Yıldı

ahh geçen yıldı

beklemedi güz

hiç bir mevsim

beklemez

boyasını atar insana

üzerlik tohumları gibi

umutlarla dolu

güz güzeli Eylül

sarı bir sevdaydı

tutuşan kuru dallar

kuru yapraklar

ağaçların yalnızlığı vardı

güz soğukları

sabahların ayazı

o Eylül yağmurları

son aşklar gibi

nabzı hızlı atıyordu

kuru yapraklar

hüznün yığınıydı

altında kaldım

bir ikindi sonrası

son ağacı baharın

çınarın yaprakları

bir renk cümbüşü

günün sarısı sinmiş

gök gürlüyordu

güneşle yağan yağmur

kubbe kubbe

İstanbul’u ıslatıyordu

her defasında yağmur

iz sürer gibi

seviyor beni

şehrin üzerinde güz

kah turuncu

kah sarı bakıyordu …

2021/ İstanbul