Gecenin Boğuculuğuyla

Gece, tüm boğuculuğuyla çullanıyor üzerine

Işıdığını hissedebiliyorum teninin,

Körsinekler konuyor tenindeki ter damlacıklarına

Uykuya inat bu ruh haliyle kapanmıyor gözlerim

Kurumuş kanalları boğazımın

Çıkmıyor çıkamıyor sesim

Odamda sadece nefes alışverişlerim

Onlarda da buruk bir özlem saklı zaten

Tik taklarını duyabiliyorum gecenin

Havlamalar, motor sesleri, kuş ve böcek ötüşleri

Uykusuz bir gecenin daha habercisi,

Gündüzün uzaklığının belirtisi

Başladı yine kendi kalp sesini duymaya kulağın

Yaslanacağı bir omuz yok ki yastığından başka

Geleceği belirsiz bir dostumsu dışında

Ki zaten o da bu satırları yazıyor

Gecenin bunaltıcılığında