Gecenin Dikişi

Ay göğün yırtık cebine düşmüş bir düğme gibi

Sarkıyor usulca iplikleri yıldızlardan örülmüş

Rüzgâr eski bir kemanın tellerini çekerken

Şehrin çatılarında uyuyan kediler uyanır

Sokak lambaları sarı birer fener tutar

Limana yanaşan karanlığın gemisine

Her adımda kaldırım taşları fısıldar

Buradan geçti bir zamanlar unutulmuş bir aşk diye

Bulutlar pamuk şekeri değil artık

Yorgun devlerin yastıkları

Yağmur damlaları camlara vurdukça

Bir çocuk çiziyor parmağıyla denizi

Ve ben geceyi ilmek ilmek söküyorum

Kalbimden geçen tren raylarına

Belki bir sabah olunca bulurum kaybolan rengi

Bir kuşun kanadında saklı Kalan maviyi