Gecenin Hüznü

kayboldum ben

bir dumanın içinde son nefesimi hissederek

halbuki ben bu gecede sana

lanet okumalıydım

kendimi tatmin ederek

sen yoktun

ben yoktum

biz biteli çok olmuş

ve her gün birileri yeni başlarken

gecenin hüznü

daha karanlık

ve canımı yakmıyor

artık yakamıyor

susuyordu

çünkü gül kokulu bir savaşın

sonunda

ben zaten ölüydüm