Gecenin Sesinden Aşk Bekleme Kayra

Dahası aceleci bir sonbaharın hazin gülüşünde saklanıyordun

Ne çok yağmurdan düşüp

Ne çok sancıdan doğuyordun vakitlerin kül rengi sonlarına

Avuçlarında ölü toprağı

Gözlerinde tarihi düşülmemiş bir intihar oluyordun

Bütün aynalarında

Aşk diyordun Kayra

Onca yalnızlık adına

Bunca kederi bırakıp bir kenara

Aşk diyordun içimi kanatırcasına

Büyüsü bozulmuş satırların ardına bir ünlem bırakıp

Gece yarısı hıçkırık sesleriyle sarmaş dolaş oluyordu bütün rüyaların

Yastığında ölümün o çiğ sesi çaldığında

Sen bütün dünyanın yansımasıyla ağlıyordun

İnsanların vardı renkleri başka,lisanları başka insanların

Hepsinin gözlerinden sen düşüyordun

Ayrılık gibi

Acı gibi

K/ayıp bir cümle diliyle konuşurdu gece

Desturu yoktu sözcüklerin

Üslubu üryan bir sızıdan alınmış

Çalıntı düşler hafifletmiyordu imkansızlığını

Dahası gidenler gibi azalıyordu ömrün

Başlamadan bitiyordu aşk

Şafağı bekleyen gece bekçileri sığınıyordu göğsüne

Bitiyordu zaman

Aşkı bir kere olsun yudumlayamadan

Uyuyordun

Bütün dünyanın aşka uyandığı o vakit