Gecenin Siftahı

şiir için geç kalmış bir geceyi siftah ettim

ve dalgın gözlerime senli resmi

bir lütufmuş gibi ellerimde seyir ettirip

ince sızını yine gönlüme meşk ettirdim

yad ettikçe o günleri

aslında suya boğulup

suretine ayak izlerimizi bıraktığımız

o kum tanelerinin

mutluluğumun küçük şahitleri oluşunu

sonradan da olsa tebessüm ederek fark ettim

akşamın denizde yakaladığı yakamozunsa

mum ışığına yaptığı atıf,her sahile gidişimde anarım

objektife yakalanan bir anın

zenginliği unutturmuş şiiri

ve siftahı bu olmuştu gecenin,

hoş unutmuş ta değilim

mevsim sıcağı ellerin kadar sıcak olmamıştı hiç

gözlerim seni gördüğü için ısına biliyordum

saf aşkın tomurcuğu bugünü aça dursun

yaşanıyordu son demine kadar vakitler

ne sabah olmalıydı o günler de ne de gece

çünkü aşk vardı saatlere gardiyan olup

beni senli ana hapis ederek

istediğim o meşk dolu günleri hesap ettiren

sonrası mı ?

onu anlatmaya lüzum yok ya

her şey her haliyle orta da, kısaca

satır olmak sana mürekkep olmak bana kaldı

başkaydı o kasaba

iskelesinde oturulan vakitlerinden

gündüzü sayıklayıp uyku tutmayan saatlere

seni görebilme ihtimalinin kudretin dendi belki de

ama bir aşktı yaşanabildiği kadar yaşandı...