Geçer (elvan Gözlüm)

Gam kasavet çekme ey deli gönül

Yiğidin başına hal gelir geçer

Bakmaz mısın gözden akan yaşıma

Sanki boz bulanık sel gelir geçer

Elvan gözlüm gel güldürme elleri

Irak etme yakın iken yolları

Gıybetkâr olanın susmaz dilleri

Değmez zülfü yâre el gelir geçer

İnsan olan insanlığın yaparmış

Herkes kendi mabedine taparmış

Fırtına kayadan neyi koparmış

Eser badı sabah yel gelir geçer

Başını eğdirip yerlere serme

Hazan bahçesinde gülleri derme

Her olur olmaza sırrını verme

Düşman kement atar tel gelir geçer

Şu Ozanca sende ne arar bilmem

Nazlım dön dememiş kapına gelmem

Yaşarken ölmüşüm bir daha ölmem

Gönül kabristandır yol gelir geçer

Ozanca/İzmir