Geceye Asılı Hüzünler Damlıyor Damlardan

Geceye asılı hüzünler damlıyor damlardan

Türküleri susmuş uzak bir köyde

Sırdanlık dövülüyor harmanlarında

Kuşlar terkedeli beri buraları

Sessilik akıyor derelerinden

Güneş doğuyor ufuklardan yine

Ama solmuş umut çiçekleri nafile

Suskuların kördüğümlerinde boğulmuş hayat

Tıkanmış kalbe sevgi pompalayan damar

Yaşamanın adı kalmış zaman dehlizlerinde

Mecburiyet kaldırımlarında arşınlanıyor ömür

Ve bu bilmecenin cevabı yok buralarada

Eksik bırakılmış kasten bir yanı

Çözümsüz on bilinmeyenli denklemeler

Düşerken günlere...

Geceye asılı hüzünler damlıyor damlardan..