Geceye Beş Vardı

Bir kurşunla vurmadınki sen beni, öleyim

Ben ahım ile vurdum oysa seni yaşada göreyim

Hiç unutmam saat geceye beş vardı

Dışarıda deli bir fırtına

Gözlerimde telaş

Camlarda nefesim

Kalbimde tarifsiz bir acı

İşte o saat bitişime beş vardı.

Ne zamanı durduracak bir duam

Nede vicdanını uyandıracak bir hatıram

Yapacak hiç bir şeyim kalmadı

Hiç unutmam saat ihanete beş vardı.

Siyaha büründü masmavi gökyüzüm

Denizlerim çamur, başka tende pis bir gurur

Başka tenlerde alçakça bir gurur

Nasıl unutulur saat ölümüne beş vardı...