Geceye Seranat
"Karanlıklara düşer bazen gözler, bir ışık ararsın bulamazsın..
Geceler devrilir üstüne, yıldızlardan medet umarsın
(Z.Uraz)
İçinde doğan güzellikler
Acılı ilenç duvarlarına çarptıkça
Baş edilmez köpük köpük
Dalgalarla boğuşmaktan
Biçare
İhtimal vuslatlar
Diziliyor boğazıma
Susuyorum yutkunup
Bağırtılara
Gece lacivert balkonuna astı
Medet yıldızları
Anlat dediler bir bir
Oyunbazlığın en alımlısıyla
Gözleri ışıldayarak
Kırk kulplu fincanlara
Hatır mıydı konulan köpüksüz
Sıvazlanıp sırtlarda
Ucu yanık
Türkü niyetine avutulan
Masal içre zamanın
Eskidiği aşikâr
Devrilirken gece güne
Lafontenin haksız
Biçtiği ömür bile
Yetmiyor kimseye
Ağustos böceği ötse de Eylül'de
Zaten öldürüyorlar
Adet yerini bulsun diye
Susuyorum gecelerde
Kimi yangın
Kimi uğrayıp bozguna
Çıkıp göğüme
Yağıyorum
Deli dolu
Bastırıp ellerimi sol yanıma
Kimseler görmeden
Serenat niyetine kırkikindilere
Kim yıldız kim gece
Karıştırıp bazen
Hüzün uykuları sayıp hiçe
Vurgun gibi dibe
Umarsız
Bir çağrı bir ses olup
Dökülürken üzerime
Ayaklanıyorum hırsla zamana
Yeni bebek duruşlarıyla
Geliyorumlar koşturuyor içimde
Her yeni parlayan
Medet umduğum yıldıza
Ve
Günler devriliyor
Geceler de güne