Geceyi Söndürsene

Tahriklere kapılıp, kabarttığın gönlünün köpükleri

Patlıyor ,her bir çakıl taşımın üzerine

Ne yönden yöne esersen es-tükendi beyaz

Acımasızca yıllanmış yosunlarımı söküyor

Küçülüyorum

Küçülüyorum

Olmadık çaplara düşüyorum

Gördün, nazara geleniz bir kulaçlık derinlerde

Artık gırtlağındaki çamuru boşalt ve hırıltını kes

Işığın cisme dönüşen gölgesinde değil

Zatında seversen başka sevilir her güzel

İçrek gelayınına ,nem salıyor göz yaşlarım

Anlasana nefes

Bir gıdım daha boy attı can suyunu alınca yalnızlığım

Tut saçlarımın ucunu ? d/üşüyorum

Biliyorlar dokunmayı, denediğimde her daim

Yumuşaklığın içindeki ellerin

Ovuşturur gözlerimi

Cüce yıldız karanlığa yatarken

Yastıkları deşmeli kederlerim

ve orada terim boyunca uzanan

Irmaklar gibi dingin

Tüy kadar hafif vicdanım

Dönmeli

Bir o yandan ,bir bu yana

Ondan sonra uçmak inan artık zor değil ,hiç zor değil

İşte tam bu sırada bir mum yakıyorum ılık nefesine

Haydi bir an önce geceyi söndürsene