Geceyi Uyuturum Dizlerimde

Bu hangi hicran bakışların nöbeti?

Yabancı kervanlar geçiyor göğsümden.

Gözlerimde faili meçhul bir yalnızlık,

Geceler; bir saklambaç delisi,

Ve uykuların en arsızı...

​Ağır bir sis gibi çökerken şehir,

Kendi içine kilitlenir evler.

Gölgeler büyür, sokaklar susar,

Yeniden başlar o eski yangın;

Zaman insafsız, vakti inkâr...

​Karanlığın soluğu ürkütür adımları,

Kıpırdasam, geceden depremler kopacak.

Yetim kalmış bu şehirde,

Yoksul ruhumu avutmak için

Geceyi uyuturum dizlerimde..