Geçmemiş Hayalet

yine mi sen?

yine mi geldin? ne zaman göndersem elimde kalıyorsun

sevdalarım artık yamalı olmuş, terzi elinde

beni anıyorsun, tüm yaralarıma tuz gölünü basıyorsun.

yine sen;

acılarımdan zevk alıyorsun, hep bunu ağlayarak yapıyorsun

gözyaşların beni boğuyor, sonum oluyorsun.

dudakların sonum olmuştu, sonum olmuştu yaralarım,

sensizlikten öleceğim sanırdım hep, her halindeymiş ölümüm..

bilememişim.

dudakların şimdilerde ölüm ilanım, ne masumdun oysa sen

titreyişim, profesyonel acemiliğim,

yamalı elbiseleri bana giydiren sen, ölçüsüzce beni taşıran sen

ah sen, hep sen...

oysa seni hapsetmiştim, aklımın halısı altına

saklamıştım oysa çıkmamlıydın, sen artık yok olmuştun,

yalanlarımı örtmüştüm oysa üstüne

ne aşkları tüketmiştim, hepsinde senden bir anı

hepsinde yalancı öpüşler, avuçlarım ıslanıyor

ellerime kadar ağlamaklıyım artık, hiç bir aldatış yetmedi de unutmak için seni hayalet kovar dedi bilge bir kabadayı.

o da sevmiş, bir zamanlar hayaletleri bile dövermiş

ben dokunamıyorum oysa hayaline, sadece buruşuk bir ruh var karşımda

anlamsız çırpınışlarında imdat dileyen, tuz gölünden bir ruh.

beni hepten çekmek isteyen diplere..

sayende hayatın boğazındayım, hayat boğazıma basmış

sol ayağıyla ezilmekteyim, sayende.

gırtlağındayım yaşamın, ha sıktım ha sıkacağım

seni en son bir telefonda görmüştüm, ağlıyordum gülerken oysa

geçmişin hayaletisin, beynimdesin beni ele geçirmişsin

zorla olmayacak anlaşılan rica etsem gidermisin...

[beyaz_yalan]