Geçmişe Dair

pınarlarım kurumaya yakınken

kimin için bu kalbin çarptığını

hatırlamaya zorladım kendimi

kimdi

gerçekten kimdi o

beni huzursuz eden günleri

ne çabukta unutmuşum

ne çabuk üstüne ağır bir örtü çekmişim

toprağın üstüne serilen muşamba gibi

tomurcukların serpilmesini engelleyen

hatta boğan

nefes aldırmayan

aynı sen

iyi ki gitmişsin

ne gönlümde

ne gözümde

paçavraya dönmüş

yapıştırılsa da hikmetini kaybetmiş

değeri olmayan senet misali