Geçmişlerin Şehri

Pişmanlıklardan sonraki duraktır burası

Geçmişlerin, kalmışların şehrine giderken

Gecenin bir karanlığında kaybedersin yolunu yine

Hava soğuktur üşürsün

Geçmiş günlerin hışırtısını duyarsın solmuş bir yaprak görünce

Yapboz parçaları gibi birleşir anılar zihninde

Bir rüzgâr eser uzaktan, götürür seni mazilerine

Gitmek istemesen bile elinde değildir karşı koymak

Görürsün mutlu günlerini, gülersin anlamadan

Bazen dolar gözlerin

Keşke dersin keşmekeşler arasında; keşke...

Gözünün önünden akan sular çığlık çığlığa haykırır

Neden... ?

Cevabını veremezsin boşlukta kalırsın

Daha çok üşürsün, sular daha hızlı akmaya başlar

Üstüne üstüne gelir her şey bir anda

Boş boş bakışlarda bilemezsin ne yapacağını

İşte o zaman

Bil ki gelmişin geçmişlerin şehrine

Gerçek yüzünü bulabilirsen...

Kendi kendinle yüzleşme sırası şimdi