Geçtim

Gönülden yaralı gözden ıraktım

Sabahı olmayan günlerden geçtim

Bütün sevdaları öksüz bıraktım

Kederden kahırdan ünlerden geçtim

Kırıldı milleri dönmüyor çarkım

Gecene kör kandil olmuyor şavkım

Ne hevesim kaldı ne de bir şevkim

Bu deli sevdadan dünlerden geçtim

Ateşlerde yandığımı görmedin

Volkanlarla söndüğümü bilmedin

Kanayan yarama merhem sürmedin

Bütün çarelerden Emlerden geçtim

Sen de benim gibi kahır mı çektin

Gönlüme ayrılık tohumu ektin

Sanki canlı değil bezden bebektin

İçimi kemiren kinlerden geçtim

Ozanca sözlerine inandım kandım

Yanıldım da seni cananım sandım

Sevdana düşeli candan usandım

Yalnız senden değil kendimden geçtim

Fevzi Cahit

Ozanca/İzmir