Gel Beni De İnsan Eyle!

Yaralıyım dost elinden,bülbülün ahı dilinden;

Kim anlar ki bu halimden,gel beni de insan eyle.

Özü özle dağlayalım,sözü sözle bağlayalım;

Sular gibi çağlayalım,gel beni de adem eyle.

Gece isem gündüz eyle,yıldız isem Güneş eyle;

Ben bülbülüm dilim böyle,gel beni de ışık eyle.

Döner isem dönmez eyle,şair isem lanet eyle;

Sabah isem seher eyle,gel beni de bülbül eyle.

Yalan isem gerçek eyle,damla isem derya eyle;

Aşık isem Kerem eyle,gel beni de aslı eyle.

Nemrut isem İftir eyle,var Mısır'a sultan eyle,

Züleyha'ya Yusuf eyle gel beni de Yakup eyle.

Yokluk isem varlık eyle,dertli isem dertsiz eyle;

Bünyamin'e kardeş eyle,gel beni de Yusuf eyle.

İbrahim'e kurban eyle,İsmail'e Hacer eyle;

Dilim bozuk azar eyle,gel beni de bir koç eyle

Hüseyin'im çok azmışım,dosta haberi salmışım.

Dönülmez yola dalmışım, gel beni de yakın eyle.

iSTANBUL

22.02.2009