Gel Gülüm

Nerdesin ?

Kiminlesin ?

Ne haldesin?

Bilmiyorum !

Gel gülüm !

Yine gel.

Tıpkı;

O günlerdeki gibi.

Yeter bekletme.

Kış oldu,

Bahar oldu,

Yaz oldu,

Sonbahar oldu.

Dallardan,

Son yapraklarda düştü.

Halen ben,

Beklemeteyim !

Gözlerimden,

Son damlalarda düştü.

Kalbimde,

Fırtınalar kopmakta.

Dudaklarımda,

Son heceler tekrarlanıyor.

Gel !

Diyorum sana.

Anladım,

Sesimi duyuramıyorum.

Değil mi?

Duysan,

Koşar gelirdin.

Tıpkı;

O günlerde lduğu gibi.

Çünkü,

Benden çok uzaklardasın.

Ben,

Hayalinle beraberim.

Bu dünya,

Sensiz karanlık !

! Sensiz hayat.

Bana haram..

Kaçmak, istiyorum,

Uzaklara !

Sensizlikten mi?

Kendimde mi?

Bilmiyorum,

Tutsak gibiyim.

Seni görüyorum gülüm,

Sesini işitiyorum,

Kulaklarımda.

Senin nefesini duyuyorum,

Ensem de !

Hissediyorum saçlarımda dolaşan,

Sıcacık ellerini .

Bunların hepsi,

Hayal değil mi?

Ben yalnızım,

Senden çok uzaklarda !

Ben kalmışım,

Özlemlerle,

Ateşler içinde.

Yolunu kaybetmiş,

Seni bulamayacak

Kadar,

!