Gel Yeter ki

Geceler var ya sabahlara uzayıp giden ,

işte bir onlar dinliyor beni

Alabildiğine konuşuyorum kimselere duyurmadan

sessiz çığlıklarımla ,

Yıldızlar da göz kırpmasalar senin yerine ,

inan oynatabilirim aklımı

Ne yorgun gönlüme söz geçirebiliyorum ,

ne de sönmeyen ateşime

Unutulmuş tüm eski anılar bir bir geliyor önüme ,

geçmişimle hesaplaşıyorum ,

Yavrusunu bekleyen anneler gibi

sokaklarda kaldı yorgun ve ıslak gözlerim

Dayanmak çok güç özlemine ,

böyle beklerken sabırsızlık çöküyor içime

Sonbaharın kış öncesi ürkekliği sarmış bedenimi ,

sanırım kabuk değişimindeyim

Issız bir adada aç bırakılmış tutsaklar

nasıl saldırırlarsa birbirlerine

Ben de öylesine kurşuna dizdim

sensiz geçen bütün yaz günlerimi ,

Gelirken geçeceğin yollara nöbetçiler diktim

mor erguvan ağaçlarından

Sarı menekşelerini de büyütüyorum saksılarda ,

senin yolunu gözlüyorlar ,

Gel !

Bu sefer aşkımı yüzüne söyleyebilecek

cesaretim de yanımda olur belki

Dilim dolanmaz kim bilir

daha öncekilerde olduğu gibi ,

bakarsın kurumaz dilim damağım

Ellerini tutabilirim titremeden ,

saçlarını okşayabilirim

nefesin nefesine değmişken ,

Kirpiklerine dokunabilirim yakından ,

ölesiye orada tutunabilmek için yaşama ,

Ya da hiç birini yapamadan

yanında yürürüm eskiden olduğu gibi belki ,

Kokunu çekerim içime sana fark ettirmeden ,

gözlerinin içine girerim gizlice ,

Saçlarını seyrederim zaman zaman

bir adım gerinde kalarak arkandan ,

Sesini doldururum kulaklarımın içine ,

gülüşlerini toplarım sepetimde yine

Ya da belki yanında ölürüm ,

sen gel yeter ki !

yokluğun içimde en büyük çile .

08 / 2009 SIĞACIK