Geleceği Aramak

yollar çamurlu

aralıklı ağaçlar okşuyor seviyor saçlarımızı

üşüyen ellerimizi burnumuzu

'kırmızı ayakkabılarınla şubat'a meydan okurdun...

düşler gerçek olduğu zaman üşümem' derdin

ah şu zaman yok mu:

'benimse yepyeni bir kalemim var

bir ucu kırmızı bir ucu mavi

tüm geceyi onunla geçirdim

defterime senin adını yazacağım onunla

kimbilir kaç defa...'

seni hiç unutmam...sokaklarımızın sessizliğiyle

birlikte uğunduğumuzu

perdeleri örtük sarı ışıklı evlerin ardında

geleceğimizi aradığımızı

ne ilgisi varsa:

deva bulunmaz ikincisizliğe sonsuz seçenekte

ölüm bile kısırlaşır yeteneksizleşir Azrail

bir ve iki'nin arasındaki diyalektik ilişkiyi

zorlar aşk nedense

işte o an mı

yoksa yoksa mı diyelim:

pencerenin perdesi yok

çocuklar düşürmüştür

dışarıda baharın inatlaşması eylül'le

ağaçlar soyunmamaya kararlılar gene

bütün kapılar kapalı da olsa yüzüme

sensizliğin ayaklarımı düşüncelerin peşinden

sürümesi var ya

ağlasam da ağlamasam da kar yağacak

yağsa da yağmasa da sen yoksun...

sevgilim düş ülkem çocukluk aşkım

büyümedim hiç...

ve mutluyum artık