Gelen Ecel Değil Giden Sen

gelen ecel değil giden sen

ruhumu akıtarak bedenden

gözlerimdeki bütün bakışlarını çıkar at istersen

dudaklarımdaki adını da söküp at kanatarak

ardından çok soludum sancılı hislerime

mekansız sevgin sığmıyor hiçbir yere

bomboş bakan gözlerime gece ol

siyah ölümler güneşten habersiz yaşanır

kurumuş bir yaprak olsam sonbaharda

ve önüne çıksam tenhada bana değer verirmisin

hurdaya ayırdığın eşyan olsam

birgün pişman olurmusun beni attığına

ve ecelin olsam benden kaçarmısın delice

çok uzaklarda olsan da bana en yakın yıldızıma el salla

kum tanelerine bakarken geçen günlerini say

ve dalgalar vurunca kıyıya kalan ömrüne yan

bensiz yanını öldür azmettiren hasretimle

güneşinle terle yalınayak yağan yağmurların içinde

ıslak terinle çiz gözlerini ütüle beni kalbinde

gelen ecel değil giden sen

beni benden alıpta kendine çok gören

yokluğunu çek gözümün önünden

ama yine de gitmek istersen

yavaş yavaş çık iliklermden

sesim sessiz

canım kendinden habersiz

şekilsiz ruhum görünmeyen güzelliğinin esiri

bir sırdı giden gözlerin

sırdaşım oldu yanımda kalan kirpiklerin

gölgem acıyor sensiz canı yanıyor

gecene müptela gündüzünü merak ediyor

rutubetlenince duvarlarımda

sana olan özlemini gözlerime sokuyor

ya senle ya sensiz

ya benle ya ecelsiz

bir ikindi vakti

öleceğiz birbirimizden habersiz