Gelen Sen Değildin

Her yeni güne kalemi kırık uyanmak

Ve kalemi her elime alışımda seni yazmak

İlk tanıştığımız günün sevinciyle başlayıp

Ayrıldığımız günün acısıyla biten bir şiire daha başlamak...

Ellerimde titremeler git gide artmaya başlamıştı

Sanki sesimde kısılır gibi oluyordu

Söyleyemez olmuştum artık yarim senden ayrılalı türküsünü

Ne nefesim kalmıştı ne de umudum

Gözlerimde ki ışıkta kaybolur gibiydi

Ela gözler artık kömür karasına bürünmüştü

Bakamaz olmuştum senle olan fotoğraflara

Ne gözlerimde fer kalmıştı ne de heyecanım

Kalbimde ağrır olmuştu

Atıyormu atmıyormu belli bile değildi

Hele annemin daha dün yaptığı şaka yokmuydu

Söylediği cümle kulağımda inlemişti sanki

"Sana uzaklardan bir misafir geldi oğlum"

Kapıya dönüp bakamaz olmuştum

Kör olmuştu gözlerim göremiyordum işte

Sen mi çıkacaktın yoksa karşıma

Geleni sen zannetmiştim be karagız

Ne çare gelen sen değildin

İşte o an tekrar durur gibi olmuştu kalp atışlarım

Ve süzülmeye başlamıştı gözyaşlarım

Gelen sevinçten ağlıyorum zannetmişti

Kimse bilmiyordu ki

Seni göremeyen gözlerin feryadıydı süzülen

Ve her zamanki gibi bu da sana benden kocaman bir sitem...