Gelgitler

I

Karakuz fıkır fıkır komitacı dolu

gece demez,gündüz demez

ayın ayazı ,öğleyin karanlığı demez

dere tepe, çalı çırpı kaltaban kesilir

kesilir de kesilir

Karakuz ormanında kesilir durur

Silistre'nin kervan yolu...

Doru atlar yorulur,

buğday yüklü arabalar soyulur

isyanı çağrıştırır çanları buhur tütsülü kiliselerin

şu Dobruca ki bir diyar-ı yediemin

han odalarında Bulgaristan'a ilhakı konuşulur

şu Dobruca ki Oğuz'dan kalma ezeli yurt

salâ sesleriyle ağlayan yorgun sükût

muhacirliğe zorlanır Türk boyları

Köstenceler'den,Varnalar'dan kalkar

kalkar durur umudun göç vapurları...

II

Bir tutam pelin otu Dobruca bozkırından

bir yudum su Kıdırşık çeşmesinden öğle vakti

içer durur Bosna köylü Hüsnü Efendi

içer de kendinden geçer ecdadın efkar burcunda

acı acı gülümser Baltacı Yeniköylü Ali Rıza Hoca

gülümsemeleri kamenin turuncu

oynaşıp durur kırçıl palabıyığının ucunda...

Eyyy gidi o eski günler!

Hamdullah Suphi Tanrıöver Beyler

teşrif eder Silistre'yi Bükreş'e gider

hoş gelir,hoş gider

can feda

can kurban

eli kınalı,gözü sürmeli, güzelim Anadolu'dan

Bucak'da açılan Gagoğuz mekteplerine

kucak kucak alfabe gider...

Ey gidi Ali Rıza Hoca!

Ey gidi Hüsnü Efendi!

Bin dokuz yüz kırkta Ruslar bastı da sizi

o Gagoğuz bucağında bir köy okulunda anadilli

anılarınız gözüyaşlı ağarmakta orada

anılarınız hep daha gözü yolda o Türk ocağında...

III

Bir tutam pelin otu Dobruca bozkırından

bir yudum su Hotulca pınarlarından

bir cuma akşamı Nasuf Usta

iki eli Mushaf'ta

yemin eder

param,altınım yoktur der...

Komitacılar basmış evini

ak sakalından iner bir ince kan seli

kızıl kızıl korlar koymuşlar kuşağına

yakarlar, yakarlar, yakalanırlar

davaları görülür Hacıoğlu Pazarcık'da

Hacıoğlu Pazarcık şehrinde can pazarda

davacı değilim der Nasuf Usta

gözyaşlar sel olur ak sakalında...

Eyyy gidi Nasuf Usta!

Eyyy gidi o eski günler!

Ecdat diyarı Dobruca haram mı oldu da sana

kalkar durur göç kervanları Hotulca'dan

buruk buruk bakar Köstence limanı

umuda yüzen göç vapurları ardından...

IV

Bir tutam pelin otu Dobruca bozkırından

bir yudum su Kıdırşık çeşmesinden velvele vakti

yoldan gelmiş,yorgun gelmiş,Nazım Hikmet içer

içer de yudum yudum kendinden geçer

"İslâyım ba

çok islâyım aranızda

diliniz dilim soydaşlarım benim,

ama adlarınızdaki bu ef'ler,of'lar

Anadolu'ya bu göç de neyin nesidir?"

der..

Koca Nazım bilemez

Dobruca'nın köylerinde

Bulgar komitacıları gezer geceleri

muhacirliğe zorlanır Türk boyları

Köstenceler'den,Varnalar'dan kalkar

kalkar durur umudun göç vapurları...