Gelinciğin Duası
.
belki ben sana yazdım bu şiiri
nereden biliyorsun /gülümse
yüzlerce renk içinde cesursun ne güzel
bazen bütün renkleri birleştirip siyah yapıyorsun
uykusu titreyen bir sabahtı
çingenenin kızı anadan üryan gezdiydi hatırla
gülüp geçtiydik seninle /ne tuhaf
herkes soyunsun istiyorum şimdi
kusura bakma insanlar sahte
iki damla lirik göz yaşı değildir bir şiir
yerli yersiz gülüştüğümüz günleri özledim
inandım hiç kanmamış kadar
arınmış cennetin avuçlarına bir zaman
ne mutlu bana
bıraksan beni serin sulara
salıp ayaklarımı üşüyene dek üzülürüm
ağladıkça hatırlarım kim olduğumu
gelincikler kırmızı açardı sürerdik dudağımıza
sokaklar, sesinde bir düğün unutmuş
gelinin duvağı mıydı yoksa kırmızı yıldızlar
beni biraz benimle bırak diyeceğim de
biliyorum ince ince gülersin
korkuyorum kendime çıkmaktan
aşk bizi böler aşk çarpar yüzümüze deme sakın
sonbaharda tutulduğum yaman hastalıktan
kurtulmuştum oysa /tutuldum belki
bir adamın kara gözlerine yeniden
kurtulmak istemiyorum bu kez üzülme
ölüm yok ucunda
korkmuyorum ölümün ucunda sevişmekten
hepimiz çocuktuk haklısın
yeni yetmeler şu halimize gülecekler
konuyu geliştirme şeklini seviyorum
elma şekeri kırmızı seviyorum
o zamanlar okuldan dönüşünü seviyorum şimdi
ne yaparsın gerçeğin tam kendisi değilmiş
biz yokken yerinden eksilen gelincikler
senden bir tane daha yok biliyorsun değil mi
doğum günün kutlu olsun seni çok seviyorum
.