Gerçekten Yaşıyor Muyuz?...

Yeşil gözleri pür dikkat siyah bez parçasında.

Gözleriyle kar yağışına eşlik ediyor

Birkaç gözyaşıyla.

Don tutmuş ağaçların arasına sinmiş.

Artık bembeyaz olmuş elleriyle

Birkaç demiri sımsıkı kavramış

Havanın katletmeye çalıştığı son gücüyle.

Ağlıyor;

İçten içe bağırıyor.

Gelişen dünyayla kulaklarımızı yüreğin sesine tıkamış bizler,

Gözlerimizi fiziğe açmış bizler,

Saygıyı sadece başkanın hak ettiğini sanan bizler,

Hayatı yaşadığına inanan

Bilinmeyenin arkasında ki bizler.

Yaşamıyoruz

Yaşatmıyoruz

Tatmıyoruz

Tattırmıyoruz.

Fiziğin ne kadar beyaz olursa olsun

Ruhun ayrılınca bedeninden

Karanlıktan önünü göremeyeceksin.

El fenerini almak elinde.

Tabi yinede sen bilirsin

Çekmek istiyorsan işkence.