Geri Sayım

Deniz kenarındaki o salaş kafede

Kahve içmek vardı gün batımında

Kırk yıl hatırı olsun diye

Çevirmesem de fincanı

Bilirdim, hep sen olurdun

Fincanın dibinde kalan telvede

İçimi ısıtan gülüşünle...

Buralara hiç kar yağmazdı

Hayret...

Nerden çıktı o tipi

Örttü kumsaldaki isimlerimizi

Sessizce...

Bir bütünün yarısıydım

Fi tarihinde

Bir yanım yitince

Tek kanat kaldım

Hayal oldu

Okyanusu geçme düşüncem

Gücüm tükendi ansızın

Uçamadım

Yapayalnız kaldım o sahilde...

Yangın yeridir şimdi yürek

Esip bir hoyrat poyraz

Savursa küllerimi dört bir yana

Ve söndürmeye çalışsa o deli sağanak

İçin için yanar bu ateş yine de

Sadece nefes almak değildir yaşamak

Sen kokmuyorsa aldığım her nefes

Yaşamak, geri sayımdır sadece...