Getirmesin Mezarıma Seni Ayakların

Dışarda delicesine yağan yağmur

Kaldırımlara nasılda gaddarca vuruyor

Düşmanca nefret dolu adeta kin kusuyor

Gözlerim olanlara öylece bakıyor bakıyor ve dilim artık konuşmuyor

Bizi görüyorum olanlarda

Evet bizi görüyor bizi yaşıyorum her damlada

Nasılda içimi acıtıyordu o gidişin

Belki de içimin parçalanışını hiç farketmedin

Yüreğimden çıkan kıvılcım tüm benliğimi küle çevirdi

Ve küllerim rüzgara sordu neden gitti

Çokta kötü bir insan değildim aslında

En azından canımdan öteydin anlasana

Hatalı olan benmiydim acaba

Gökyüzünü ağlatacak kadar sevgi çokmuydu sana

Anlıyorum kaldıramadın bu yükü ağırdı sonuçta

Şimdi gözlerimi kapatıyorum dünyaya

Işıklarını söndürüyorum tüm şehrin

Dayanamıyorum artık senin izin olan yerlere bakmaya

Acım o kadar taze ve nefes aldırmayacak kadar derin

Yaşama dönsede bedenim gelmeyecek asla kapına

Giderken nasılda sertti adımların

Hiçmi yüreğini titretmedi anıların

Bak ben her gün bi parça daha eriyorum

Bi gün diyeceğim ben ölüyorum

İşte o zaman getirmesin mezarıma seni ayakların.